DepresjaDepresja - cierpienie ciała i ducha

Obecnie znamy wiele grup leków o działaniu przeciwdepresyjnym. Jednak niektóre z nich (zwłaszcza syntetyki starszej generacji) mogą przyczynić się do zaistnienia wielu interakcji lub obarczone są znacznymi działaniami niepożądanymi, z uzależnieniem i pogłębieniem depresji włącznie. W związku z tym, o ile to możliwe, ilość ordynowanych silnych leków przeciwdepresyjnych ogranicza się na rzecz innych metod. Są to psychoterapia, fototerapia, czyli leczenie światłem (jest bardzo przydatne w przypadku tzw. depresji sezonowej, gdy dolegliwość jest związana z niedostateczną ekspozycją na słońce, np. : z jesienno-zimową szarówką). Duże znaczenie mają także rośliny. Największe nadzieje wśród surowców roślinnych o działaniu przeciwdepresyjnym rokuje ziele dziurawca zwyczajnego. Dziurawiec zwyczajny jest surowcem o wszechstronnym działaniu. Jego polska nazwa wywodzi się od charakterystycznych „dziurek”, jakie można zaobserwować patrząc na listek ziela pod światło. Owe twory to zbiorniczki z olejkami eterycznymi. Powszechnie znane są jego właściwości żółciotwórcze i żółciopędne, rozkurczowe, gojące podrażnienia błony śluzowej żołądka, moczopędne. Od dawna stosowany jest zewnętrznie w leczeniu oparzeń, odmrożeń i trudno gojących się ran. W łagodzeniu depresji pomaga także jedzenie mięsa indyka i łososia. Zawierają one aminokwas tryptofan. Jego małe stężenie obniża produkcję serotoniny, odpowiedzialnej za regulację nastroju. Na zaburzenia związane z niskim poziomem tryptofanu podatne są szczególnie kobiety.